να κλαις

Να κλαις για να φεύγει η.... λύπη

να γελάς... για να λευτερώνεται η... χαρά...

Lalio

Δεν θα σού έλεγα να χαμογελάς...

Δεν θα σού έλεγα να χαμογελάς... Θα πρότεινα... να κλάψεις... για να

ξεσπάσεις...

να κλάψεις...

Lalio

Δεν θυμάμαι το γιατί.

Δεν θυμάμαι το γιατί.  Θυμάμαι ότι ήθελα να...

κλάψω... ♡♥♥♡

Παιδί με ένα καλάθι , Γεώργιος Ιακωβίδης( 1854-1932)
child with a basket... George Iakovidis...

Lalio

και μεις κλάψαμε

και μεις κλάψαμε για το δέντρο που κόψανε...
Μάς κόβουν κατι απ' τον αέρα μας... 

έτσι... 


Για σένα, τα άνθη... που 

τα αγαπάς...

για σένα

Lalio

Το μωρό κλαίει...

και δεν έχει δει, ακόμα, τίποτα .... στην

ζωή του.... :-)

μικρουλάκια

Lalio

Κλαις, κοριτσάκι, γιατί κλαις;..

"Κλαις, κοριτσάκι, γιατί

κλαις;..."

γιατί κλαις;

Lalio

Το σκυλί...

Ποιος θα κάνει αυτό το σκυλί να σταματήσει να

κλαίει;

Ποιος;... 

Lalio

Δεν υπάρχει λόγος να κλαις...

Δεν υπάρχει λόγος να κλαις.  Απλώς..

 σε αγαπάμε...

Για σένα

Lalio

Xαίρομαι που κλαις.

Xαίρομαι που κλαις.  Εκτονώνεις το συναίσθημα.  Αλλοίμονον, σε άλλους, που έκαναν εννέα χρόνια

να κλάψουν!

Κλάμα... 

Lalio

9 χρόνια υποχωρούσα.

9 χρόνια υποχωρούσα.  Τώρα το αντίθετο. Μέση οδός;

Δεν υπάρχει;;;

 

9 χρόνια

469 εβδομάδες

78.888 ώρες

4.733.289 λεπτά

283.996.800 δευτερόλεπτα

αγάπης, ευτυχίας και διασκέδασης.

 

Lalio

Πόσες φορές έχουμε σπάσει πιάτα! ...

Bust of a girl with a broken plate, Italian Florentine marble
Μπούστο (απ' την μέση και πάνω) κοριτσιού με σπασμένο πιάτο.  Ιταλικό από Φλωρεντία μάρμαρο...

Κάτι μου θυμίζει!

Μην κλαις, μικρούλα... 

Lalio

Πάπια, περιπέτειες... και κλάμα!!

PHΓΗ: https://www.facebook.com/noviny.sk/videos/972473572792212/
Συγκλονιστικό, άφωνη!

και κλάμα, η κυρία... (δεσποινίς, παρακαλώ!)...

Πάπια... και περιπέτειες... 

Lalio

Πόσες φορές μπορείς να ... κλάψεις;

 

ΕΥΑΝΘΙΑ ΡΕΜΠΟΥΤΣΙΚΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΣΕΝΑ Η ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΟΥ ΘΡΟΝΟΥ 

Πόσες φορές, μπορείς να κλάψεις...εδώ; 

Κάθε φόρα που τα θυμάσαι;...  

 Η Αίθουσα του ΘΡΟΝΟΥ

θαυμάσια σειρά... 

Lalio

Υ.Γ. Κως, 1998-2000....  

Άγαλμα... με αισθήματα...

Υπάρχει καρδιά... σε ένα άγαλμα.?

 

Άγαλμα που κλαίει... 

(Εκπληκτική φώτο)... 

Lalio

 

Ξέρεις;...

Ξέρεις, γιατί υπάρχουν ρυτίδες, κάτω απ' τα μάτια μου;  Για να μπορούν να κυλούν, πιο εύκολα,

τα δάκρυά μου...

Nα κυλούν...

Lalio

Νατάσσα Μποφίλιου ... και το μέτρημα...

"Τους ανθρώπους της ζωής μου, θα ’ θελα να τους κρατήσω..." 
 Έτσι λέει το τραγούδι.  Έτσι λέω κι εγώ! 

Δεν τα κατάφερα, όμως... 
 

Μποφίλιου... η ερμηνεύτρια...

 

Το μέτρημα - Νατάσσα Μποφίλιου / Τεχνόπολις 2014 

Lalio

Y.Γ.  Τα λόγια του τραγουδιού... 

 

Το μέτρημα

Στίχοι: Ευαγγελάτος Γεράσιμος
Μουσική: Καραμουρατίδης Θέμης
Πρώτη εκτέλεση: Νατάσα Μποφίλιου

Τους ανθρώπους της ζωής μου
κάθισα να τους μετρήσω
τους παρόντες, τους απόντες
κάνα δυο περαστικούς.
Όσους ήρθαν για να μείνουν
όσους έφυγαν πριν γίνουν,
τους κοινόχρηστους, τους ξένους,
τους πολύ προσωπικούς.

Και μου βγαίνουν πάντα λίγοι
ή μου βγαίνουνε πολλοί
κι είναι η μοναξιά που επείγει
ό, τι με μελαγχολεί.
Και μου βγαίνουν πάντα λίγοι
ή μου βγαίνουνε πολλοί
σ’ ένα μέτρημα που ανοίγει
την παλιά μου την πληγή.

Τους ανθρώπους της ζωής μου
θα ’ θελα να τους κρατήσω...
Τα αγρίμια, τους αγγέλους
και τους πιο κανονικούς.
Όσους άφησαν σημάδι
όσους πήρε το σκοτάδι,
τους εκείνους, τους τυχαίους
τους πολύ προσωπικούς.

Και μου βγαίνουν πάντα λίγοι
ή μου βγαίνουνε πολλοί
κι είναι η μοναξιά που επείγει
ό, τι με μελαγχολεί.
Και μου βγαίνουν πάντα λίγοι
ή μου βγαίνουνε πολλοί
σ’ ένα μέτρημα που ανοίγει
την παλιά μου την πληγή.

Άνθρωποι μόνοι που άφησαν σκόνη
φιλίες και αγάπες που πήραν οι δρόμοι
κλεμμένοι, κρυμμένοι, κρυφά δανεισμένοι
τυχαίοι, γενναίοι, δειλοί, φοβισμένοι
δικοί μου και ξένοι, λαμπροί και θλιμμένοι
σε σχέσεις, σε σπίτια καλά κλειδωμένοι.
Χαρούμενοι, άσχετοι, συνεπιβάτες
Μποέμ καλλιτέχνες, παιδιά με γραβάτες.
Εχθροί μου και φίλοι, μικροί και μεγάλοι
που δίνουν με μέτρο, που κάνουν σπατάλη.
Αγάπες που έμοιαζαν να `χουν αξία
και άλλες που ξέμειναν στη χειραψία
Φτωχοί συγγενείς που σερβίρουν τα έτοιμα
οι λογικοί κι όσοι ζουν με το αίσθημα.
Οι λογικοί κι όσοι ζουν με το αίσθημα
Οι λογικοί κι όσοι ζουν με το αίσθημα...
Όσοι ζουν με το αίσθημα....
Φοβάμαι...πως χάνω το μέτρημα ....

Οι ειδήσεις... όταν οδηγείς...

Ήμουν στο αυτοκίνητο, όταν το άκουσα.  Δεν μπορούσα, να κλάψω με την ησυχία μου.  Όλοι, θα με κοίταζαν.  (Νόμιζα...  ότι όλοι θα με κοίταζαν).  Το παιδί που πλησίασε για να καθαρίσει τα τζάμια, το κατάλαβε.  Του έκανα νόημα και κατάλαβε.  Δεν ήμουν σε θέση να σκεφτώ.  Η σκέψη μου πετούσε, στο γιατί;  Στο γιατί;  Στο γιατί;

Και στο μέλλον αυτών που φταίνε. (Αν φταίνε)....

Τίς πταίει;

Ποιος φταίει;

Lamprini

Απλώς να κλάψεις...

Μερικές φορές, προσπαθείς να συγκρατήσεις τα δάκρυά σου, γιατί είναι ανώφελα.  (Δεν γίνεται τίποτε για να διορθωθεί μία κατάσταση).  Απ' την άλλη θες να κλάψεις και κλαις, γιατί δεν μπορείς να κάνεις τίποτε άλλο.  Χωρίς ιδιαίτερο πόνο... (είναι αυτό το κλάμα)...

Απλώς να κλάψεις, καλή μου.... Απλώς...

Aπλώς... να κλάψεις... 

Lalio

Άρχισα να κλαίω..

Δεν είχα γράψει καλά... Άρχισα να κλαίω.  Μετά σκέφτηκα... ας δω τα αποτελέσματα, και τα δάκρυα τα βρίσκω.  Τι να κλαίω από τώρα.  Χαχα... Πώς δεν τόχα σκεφθεί!!! Και για άλλα θέματα.!!
Κάλλιο αργά... παρά ποτέ!!!

Σας έχει τύχει;

Άρχισα να κλαίω...

Lalio