δεν μπορώ να καταλάβω τα θλιμμένα σου μάτια... δεν μπορώ να καταλάβω το χαμόγελό σου, το ανύπαρκτο... τι υπάρχει από πίσω, που τόσο με προβληματίζει τι υπάρχει από πίσω, που την καρδιά σου τόσο... ραγίζει;...
Εχθές, παίζαμε μαζύ, γέλαγες, γέλαγα, κι ήταν τέλεια. Απλά παιγνίδια, της στιγμής, σε έκαναν ένα τόσο ευτυχισμένο παιδί!! Άραγε, θάμαστε μαζύ, όταν μεγαλώσεις;