Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γειτονειά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γειτονειά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 2020

Η Άννα έζησε ως λίγο καιρό πριν.

Η Άννα έζησε ως λίγο καιρό πριν.  Έκανε τρεις κόρες με τον σύζυγό της και κανείς δεν είχε να πει κάτι γι' αυτήν ή την οικογένειά της στην γειτονειά της...

τρεις κόρες

Ώσπου ήρθε το τέλος.

Τότε ξέσπασε η πρώτη της κόρη, μιλώντας για τα εσώψυχα της οικογένειάς της Άννας και τα δικά της...

οικογένεια

Η Άννα που έζησε ως λίγο καιρό πριν, δεν τιμήθηκε όσο έπρεπε από τον σύζυγό της.  Κανείς δεν έμαθε τον χαμό της, παρά μόνον η μικρή της κόρη και χαϊδεμένη.  Οι άλλες δύο κόρες, διάγοντας τον βίο τους στο εξωτερικό, δεν έμαθαν τίποτε, παρά μόνον την ύστατη στιγμή κι όταν ήταν πολύ αργά... για δάκρυα;...

δάκρυα;

Η Άννα δεν κλάφτηκε από τα σπλάγχνα της, δεν πόνεσε με την απουσία της φίλους, συγγενείς, γείτονες.  Έφυγε τόσο ανεπαίσθητα που δεν ενόχλησε κανέναν... Η Άννα μας... η γειτόνισσά μας...

γειτόνισσα... 

Η μεγάλη της κόρη, η Μαριάνθη, έγραψε στο facebook πολλές λεπτομέρειες που πόνεσαν τους φίλους της και followers της.  Όμως, κανείς δεν είπε, τίποτε, δεν αντιστάθηκε στην οργή της, δεν διεκδίκησε άλλη εκδοχή από την δική της.  Όλοι συλλυπηθήκανε και κλάψανε μυστικά, χωρίς να φανεί ο πόνος τους, ο βαθύς... ήτανε;...

 βαθύς

Η δεύτερη κόρη της, η Ασημίνα, δεν ήθελε να προσθέσει κάτι παραπάνω σε αυτά που απεκάλυψε η μεγάλη αδελφή της, η Άννα.

η μεγάλη αδελφή της

Το γιατί, δεν το μάθανε οι φίλοι στο facebook... ίσως δεν είχε και νόημα.

Κι έρχεται η απορία.  Πού πήγε η πατρική αγάπη;  Πού πήγε η αγάπη των θυγατέρων προς τον πατέρα;
η αγάπη των θυγατέρων

Ας πάμε λίγο πίσω...

Όταν ήτανε νέες, οι δύο πρώτες κόρες του πατέρα τους, τον υμνούσαν στην κυριολεξία. Ο ίδιος, ο Παναγιώτης, ήτανε ένας ποιητής.  Έγραφε ποιήματα

Έγραφε ποιήματα

και στίχους και είχε όνειρα.  Οι κόρες του ήτανε, τότε, μαζύ του.   " Ο πατέρας μας", έλεγαν, " αξίζει πολλά.  Κανείς, όμως, δεν έχει ανακαλύψει την αξία του.  Σαν τον πατέρα μας κανείς.  Κανείς, όμως, δεν έχει ανακαλύψει την αξία του".  Και άλλα πολλά, όλα σε αυτόν τον τιμητικό τόνο για τον υπέροχο λογοτέχνη πατέρα, που τώρα παρουσιάζεται αλλιώς.

αλλιώς

Τι μεσολάβησε σε αυτά τα τριάντα χρόνια;

 τριάντα χρόνια

Τι άλλαξε;  Άλλαξε ο εκπληκτικός πατέρας ή... οι ενθουσιασμένες μαζύ του κόρες;... Άλλαξαν κι οι δυο;  Ποια μυστικά απεκάλυψε η μητέρα στις κόρες της,

μυστικά 

ώστε να αλλοιωθεί η αγάπη τους προς τον μοναδικό Παναγιώτη;  Ποια;...

Κάποια από αυτά τα μυστικά απεκαλύφθησαν από την μεγάλη κόρη, την Άννα, στο facebook.

facebook

Μυστικά που θα έπρεπε να είναι κλεισμένα σε επτασφράγιστο συρτάρι ή ακόμα καλύτερα, Μυστικά που θα έπρεπε να θαφτούν μαζύ με την δυστυχισμένη την μητέρα των θυγατέρων της... ήτανε, όμως, δυστυχής;...
δυστυχής

Και έτσι πέρασε η δύσκολη μέρα των αποκαλύψεων.  Η μητέρα, σχωρεμένη πια, δεν κοιμήθηκε στον οικογενειακό της τάφο, οι τρεις της κόρες της χωρισμένες μεταξύ τους, ο πατέρας χωρίς τιμή και δόξα και εμείς;... Απλοί ακροατές γεγονότων που ακούστηκαν μόνον από την μια μεριά... Τι λέει η άλλη;...

Ίσως... δεν μάθουμε ποτέ...

Lamprini T.

Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2019

Η Βασιλική, μετά από 35 χρόνια εργασίας,


Η Βασιλική, μετά από 35 χρόνια εργασίας, πήρε επιτέλους το εφάπαξ.  25.000 ευρώ.  Καθόλου άσχημα, αν σκεφθεί κανείς ότι τόσα χρόνια κουραζότανε στον φούρνο, αφού είχε να ξυπνήσει πριν ξημερώσει για να ετοιμάσει το ψωμί των πελατών της.

στον φούρνο

Α, έκανε ωραίο ψωμί, ο φούρνος της κυρα - Βασιλικής.  Ερχόντουσαν και από τις πέρα γειτονειές για να το αγοράσουνε.  Όλα κι όλα.  Είχε σταθερή πελατεία κι η ίδια ήταν συνεπής. Επί 35 χρόνια ξυπνούσε νωρίς για να είναι όλα στην εντέλεια.

στην εντέλεια. 

Και τώρα, έδρεψε τους κόπους της. 25.000 ευρώ.

Δεν ήξερε τι να κάνει τόσα χρήματα. Κάτι θα σκεφτότανε όμως, μιας και είχε δυο αγόρια ανύπαντρα κι ένα σπίτι ετοιμόρροπο.

ετοιμόρροπο

Σίγουρα θα πηγαίνανε σε καλή μεριά.  Θα κρατούσε κάτι για αποταμίευση και τα υπόλοιπα θα τα χρησιμοποιούσε για να επισκευάσει το σπιτικό της.  Αυτό ήταν η καλλίτερη λύση γι' αυτά τα χρήματα, τα χρήματα των κόπων μιας ζωής.  Πριν τα πράξει όλα αυτά, όμως, κάπου έπρεπε να τα κρύψει.  Πού όμως;

"Α, αυτό ήτανε", σκέφτηκε, και τα τοποθέτησε στην καλλίτερη κρυψώνα και τα ξέχασε... εκεί.  Ώσπου μια μέρα, ήρθε η ώρα η καλή όπου έπρεπε να τα πάρει για να κάνει τα όνειρά της πραγματικότητα... Μα, πού ήτανε τα χρήματα;  Εξαφανίστηκαν, μαζύ με τους νοικάρηδές της, κάτι εργάτες που δουλεύανε στα κτήματα για τον τρύγο.

τρύγος
Τι είχε συμβεί, λοιπόν;

Εκείνο το πρωϊνό του Σαββάτου, η Βασιλική έφυγε νωρίς από το σπίτι για να κάνει τα πρωϊνά της ψώνια.  Είχε αποφασίσει να κάνει ένα μικρό γλέντι μιας που τα χρήματα του εφάπαξ θα ρευστοποιούνταν συντόμως και θα πηγαίνανε σε καλή μεριά.  Πίσω, στο σπίτι είχανε μείνει τα δυο της αγόρια.  Ο Γιάννης, ο μεγαλύτερος ετοιμαζότανε να πάει για ψάρεμα.  Του άρεσε να μαζεύει όστρακα

όστρακα

και να τα πουλάει μετά, βγάζοντας ένα καλό χαρτζιλίκι.  Ο μικρότερος ο Γιώργος θα έμενε στο σπίτι, γιατί έπρεπε να διαβάσει για ένα τεστ, που είχε βάλει ο δάσκαλός του, για την Δευτέρα.  Χτυπάει η πόρτα,
η πόρτα

λοιπόν κι ανοίγει ο Γιάννης.  Ήταν οι νοικάρηδές τους.  

"Ήρθαμε για να μάς δώσετε τον φούρνο μικροκυμάτων σας.  Χάλασε η κουζίνα μας και πρέπει να ζεστάνουμε επειγόντως το φαγητό που θα πάρουμε στα κτήματα, Γιάννη", είπε ένας από τους νοικάρηδες.  "Α, φεύγω τώρα", είπε ο Γιάννης και συνέχισε, "μέσα είναι ο Γιώργος, πείτε το σ' αυτόν."  Κι προχώρησε προς την αυλή.  "Θα σάς τον δώσω εγώ," πετάχτηκε ο Γιώργος, που είχε ακούσει τι ζητάγανε οι νοικάρηδές τους. " Έχουμε καιρό να τον χρησιμοποιήσουμε, και μάλλον δεν θα τον χρειαστεί η μητέρα μου."  Και έτσι τους έδωσε τον φούρνο τους, των μικροκυμάτων.

τον φούρνο τους, των μικροκυμάτων

Είναι γεγονός ότι είχε καιρό να χρησιμοποιηθεί, και θα έκανε καιρό να χρησιμοποιηθεί στο μέλλον, και από τους νοικάρηδες.  Πήραν τον φούρνο στο δωμάτιό τους, βρήκανε μέσα τις 25.000.  Μαζέψανε τα απαραίτητα σε μία βαλίτσα και φύγανε μακρυά, να γλεντήσουνε με τον θησαυρό τους.

Κι έμεινε πίσω η κυρα - Βασιλική να κάνει όνειρα... για το μέλλον της,

όνειρα... 

χωρίς χρήματα.  "Πες ότι ήρθε μια κατεβασιά και τα παρέσυρε", έλεγε διαρκώς στον εαυτό της, για να τον παρηγορήσει.  Όχι, τον Γιώργο δεν τον τιμώρησε.  Τι έφταιγε και το παιδί;  Δεν γνώριζε για τον κρυμμένο εφάπαξ στον φούρνο μικροκυμάτων τους.  Άλλωστε, είχανε καιρό να τον χρησιμοποιήσουνε.

17.11.19











Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 2019

Πέμπτη 27 Ιουνίου 2019

Πήγα στο σούπερ λοιπόν της γειτονειας


Πήγα στο σούπερ λοιπόν της γειτονειας
Ο μικρός της ιδιοκτήτριας κράταγε την κιθάρα του
"Παίξε μας", του είπα
Αναρωτήθηκα αν θα τοκανε... και να...
Ανέβηκε στο ταμείο... και άρχισε να παίζει...
Αυτό ήτανε.
Έφτιαξε η μέρα μου..
Η εικόνα ίσως περιέχει: φυτό, λουλούδι, φύση και υπαίθριες δραστηριότητες

Κυριακή 14 Απριλίου 2019

Όσα ξέρει η γειτόνισσα

Όσα ξέρει η γειτόνισσα
Δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος.... 
Τον νου σου....


Πώς θα βγάλεις σελφη χωρίς περιποιημένο... φόντο;


Lalio






Σάββατο 12 Ιανουαρίου 2019

"βρέχει στην φτωχογειτονειά"... επίμονα,





"βρέχει στην φτωχογειτονειά"... επίμονα, πεισματικά...και

αδιάλλακτα...

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ - ΒΡΕΧΕΙ ΣΤΗ ΦΤΩΧΟΓΕΙΤΟΝΙΑ.

Lalio



το σκυλί της γειτονειάς



το σκυλί της γειτονειάς

το ακούω που γαβγίζει
προσπαθεί να μιλήσει με εμάς
αλλά, κανείς δεν ακούει...
το σκυλί της

 γειτονειάς...

σκυλί 

Lalio










Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2018

πίσω τι κρύβεται; ποίηση




πίσω τι κρύβεται;
μια χαρά; μια λύπη...
ένα

καρδιοχτύπι;

γειτονειά... 


Egy örökzöld, Ferencesek utcája / pécs
Μια evergreen, φραγκισκανός οδός / πετς


Lalio










Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου 2018

Ο θείος μου ήταν ναυτικός




Ο θείος μου ήταν ναυτικός
Μια χρονιά πλούτισε την γειτονειά μας με πυροτεχνήματα
Στα μάτια μου φάνταζαν κάτι το εξαιρετικό
Μικρά πυραυλάκια έσχιζαν το σκοτάδι και φώτιζαν τον μικρο μου κόσμο
Βάση τους ήταν η ψυχή μας... και η λευκή, φρεσκοασπρισμένη μάνδρα... μας
Ναι.. ήταν τότε που ζούσαμε σε... παράγκες... και περπατούσαμε στον 


χωματόδρομο...

γαϊδουράγκαθα... 

Lalio



Γίναμε... Σικάγο




Γίναμε... Σικάγο
Στην γειτονειά μου παίζαμε με κάτι παιδιά πούχαν γεννηθεί εκεί
Μάς περιέγραφαν απίστευτα πράγματα... (Ήμασταν αθώα τότε)... Το έγκλημα που κυριαρχούσε
Το πως διπλοκλειδώνανε τις πόρτες τους
Και αν κάποιον σκοτώνανε δίπλα σου... εσύ ψύχραιμα συνέχιζες τον δρόμο σου και τον άφηνες άπλα... αβοήθητο...
Μετά από τόσα χρόνια... γίναμε κι εμείς... Σικάγο... Δεν είμαστε έκπληκτοι... 


πια

έκπληκτοι


Lalio




Δευτέρα 28 Μαΐου 2018

Κυριακή 8 Οκτωβρίου 2017

Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου 2017

Η μικρή έχει πάρει την κιθάρα



 Η μικρή έχει πάρει την κιθάρα και τραγουδάει.  Ξένο τραγούδι βεβαίως, αλλά... την ακούμε κι εμείς... Οι ευτυχείς...

γείτονες...

Μπράβο, κουτσούνα μου!!

τραγουδάει... 



Lalio








Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...