ευχαριστώ πάρα πολύ τους φίλους - ομιλητές μου στην παρουσίαση του 4ου βιβλίου μου "Οι ιστορίες τους..."

 ευχαριστώ πάρα πολύ τους φίλους - ομιλητές μου στην παρουσίαση του 4ου βιβλίου μου "Οι ιστορίες τους..." στον Πειραιά...

Εύχομαι πάντα επιτυχίες και οικογενειακές χαρές

η κυρία Μαρία Κατιρτζόγλου και ο κος Δημήτρης Κακαζάνης... 

στην μέση η συγγραφέας... 

Ευχαριστώ! 

...........................

είπε ο φίλος Δημήτρης Κακαζάνης:

 ΟΜΙΛΙΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΑΣ ΛΑΜΠΡΙΝΗΣ ΤΖΟΥΡΚΑΣ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΣΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΑΥΤΗ ΘΑ ΤΑΞΙΔΕΨΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΑΣ ΛΑΜΠΡΙΝΗ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ‘’ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥΣ’’ΔΙΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ ΣΕ ΑΠΕΙΡΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗ ΦΥΣΗ,ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ,ΣΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΕ ΦΙΛΟΥΣ,ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ,ΣΤΗΝ ΓΕΙΤΟΝΙΑ,ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ,ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΑΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΠΟΛΥΤΟ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥΣ,ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΔΙΑΜΦΗΣΒΗΤΙΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ.

ΕΝΑ ΤΡΕΝΟ ΖΩΗΣ ΜΕ ΟΛΑ ΑΠΟΤΥΠΩΜΕΝΑ ΣΤΟ ΠΡΙΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΘΥΜΗΖΟΥΝ ΜΕΤΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΤΕΣ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΖΗΣΑΜΕ ΑΓΑΠΑΜΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΣΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΘΑ ΣΑΣ ΔΙΑΒΑΣΩ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΜΕΙΝΕ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΝΤΥΠΩΣΗ:

ΤΙΤΛΟΣ Η ΖΩΗ ΤΟΥ:

ΕΙΧΑ ΜΠΕΙ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΩ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΠΕΡΝΟΥΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ

ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΜΕ ΤΟ ΤΡΑΙΝΟ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΠΗΓΑΙΝΑΝΕ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

ΤΟΤΕ ΣΕ ΕΙΔΑ….

ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΣΚΑ ΤΗΝ ΛΕΥΚΗ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΚΡΑΤΟΥΣΕΣ ΣΦΙΧΤΑ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΤΟ ΣΟΥ ΓΙΟ.

ΤΟΤΕ ΣΕ ΕΙΔΑ

ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΣΚΑ ΤΗΝ ΛΕΥΚΗ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΑΣΚΑ ΜΕ ΕΝΑ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΧΡΩΜΑ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΟ ΝΑ ΣΕ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ

ΤΟΤΕ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ

Η ΖΩΗ ΤΟΥ…..ΜΙΑ ΜΑΣΚΑ!

Παντα η μασκα αποτυπωμενη στην προσφατη μνημη μας.

ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ ΤΗΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΚΑΙ ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΛΑΜΠΡΙΝΗ ΤΖΟΥΡΚΑ ΚΑΙ ΝΙΩΘΩ ΜΕΓΑΛΗ ΤΙΜΗ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΩ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΕΔΩ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΗΜΕΡΑ

ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΛΑΜΠΡΙΝΗ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΜΟΡΦΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΜΕΤΑΛΑΜΠΑΔΕΥΕΙΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙΣ ΠΕΡΗΦΑΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ….ΤΟ ΟΜΟΡΦΟ ΠΕΡΑΜΑ.ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ !!!

Το νέο βιβλίο μου

 

Είμαι ικανοποιημένη... ( Μετά από τόσο και υπομονής...) σε λίγο θα κυκλοφορήσει...🙂

Λαμπρινή Χ. Τζούρκα 

Οι Ιστορίες τους...

καλή χρονιά, σχολείο, διαφήμιση, ηχείο, αγορά,Οι ιστορίες τους...,

Δεν άργησα και πολύ... Καλό μήνα... Καλή χρονιά συνάδελφοι....

 "Εδώ είναι αυτό που ψάχνω " Μού λέει η διαφήμιση Μέχρι να αποφασίσω θα ρθει ο Χειμώνας...🙂🙂🙂 (Φορητά ηχεία...)🙂🙂🙂

-να κάνω το τεστ 

-15 ευρώ 

-θα κάνω το τεστ, κι ας λέει 10 ευρώ ..... 

-να πας στο κέντρο υγείας, δωρεάν

 -δεν θα κάνω το τεστ ..... 

-να κάνω το τεστ

 -δεν μπορείς, μόνον μοριακό

 -δεν θα κάνω το τεστ ...... 

-Να κάνω το τεστ -15 ευρώ 

- θα κάνω το τεστ .... 

-δεν χρειάζεται να κάνεις το τεστ. Το σελφ τεστ αρκεί

 -τώρα το λέτε; 

Θα κάνω το τεστ

 Και σκας τις 15...

Γιατί

 Γιατί... 

Μία λέξη που δεν πρέπει να ξεχνάς...

 Π. χ. Γιατί με θεωρούν... καστανή;... 😊😊😊

Ένα σχολείο... δεν είναι ποτέ "κτήριο"... Είναι ΣΧΟΛΕΙΟ...

Σχολείο

Πέρασαν κι όλας τόσα χρόνια!!

 Εκείνο το πρωινό γύρισα από το σχολείο 

Είχαμε τον αγιασμό Ανοίγω τηλεώραση και το βλέπω 

Δεν πίστευα στα μάτια μου

 Ο πρώτος έπεφτε... κι ο δεύτερος... ο δεύτερος... 

Κάποια στιγμή συνειδητοποίησα ότι ήταν αληθινά αυτά που έβλεπα... 

Δεν το πίστευα "Ταινία είναι", έλεγα και ξανάλεγα μόνη μου "Ταινία"...

 Ώσπου ήρθε απ το πουθενά το αεροπλάνο 

Έπεσε στον δεύτερο... και μαζύ του έπεσε

 και το Αμερικανικό... 

όνειρο...

 "Δεν θέλω ΟΥ" 

Γεώργιος Ράλλης...

Μια χρονιά... Καλοκαίρι...

Ψάχνοντας για το... τέλος.

Λονδίνο Άγιος Μαρτίνος των Αγρών

 Έκανα μια βόλτα στον Τάμεση... Ιντερνετική...

διάφορα

  Περπατάς ήσυχα, κοιτάς κάτω κι είναι κάτι κλαδιά...

Σηκώνεις το βλέμμα σου και τι βλέπεις πάνω στην εληά ;
Γιαγιά με το πριόνι στο χέρι και τονα της πόδι στην εληά, ταλλο στην κορφή της σκάλας...
-Θέλετε βοήθεια;, καταφέρνεις να πεις... αντί να ουρλιάξεις βοήθεια !!
- Αχ, παιδάκι μου, ένα κλαρί θέλω να κόψω και δεν μπορώ...
- Θελει προσοχή, εκεί που ανεβήκατε, έλεος...
- Αχ, "ναταν τα νειάτα δύο φορές"...! λέει με παράπονο...
Κι έτσι όπως το πάτε... (σκέφτομαι κι εγώ)... "τα γερατειά καμμία...", κυρία μου...
(Φώτο: Γιαγιά Χαρίκλεια από Καρδίτσα... από G oogle ) 

Αλλά πρωινά
Τίποτε δεν γίνεται
Περνάνε ήσυχα
Μετά την βόλτα όλα ήρεμα, συνηθισμένα ...
Σήμερα... σε "είδα" μετά 6 έτη
Αρρώστησες στην εντατική
Διορίστηκες ως αναπληρώτρια
Διορίστηκες ως αναπληρωτής
Εργάζεσαι σε Ιδιωτικό Σχολείο
Και... άπλωνες τα ρούχα σου...
Τι άλλο;... 

Η ταράτσα
Χώρος για άπλωμα... τότε
Τώρα χώρος για τρεις ηλιακούς...
Κι όταν όλα τα διαμερίσματα βάλουν και τους δικούς τους... χώρος για να πετάξουμε
Αφού δεν θ αγγίζουμε το έδαφος...

διάφορα

 Οι εορτασμοί έχουν ενταθεί

Καθώς πλησιάζει η γιορτή
Τότε θα έρθει η στιγμή που θα κορυφωθούν...
Με την μεγάλη ΕΚΠΛΗΞΗ της Σιωπής...
Σσσσσσς η Ελλάδα... γιορτάζει...
Σσσσσς...

Ο ιός στις πολιτισμένες χώρες (Ευρώπη):
Ο Αργύρης βρέθηκε θετικός
Τον έβγαλαν από την πολυκατοικία όπου έμενε
Τον πήγαν σε ειδικό ξενοδοχείο... σε απομόνωση...
Φαγητό δωρεάν, με πλαστικό περιτύλιγμα
Κανένας επισκέπτης...
Μόνον οι φίλοι του από τον δρόμο... επικοινωνούν μαζύ του...

Ο φόβος είναι κατώτερος από την Ζωή...
(Αγγλία)

διάφορα

  Ταξιδεύοντας για Κω, φάνταζε υπέροχη, με τις δυο Εκκλησιές της,στολίδια...

Μια άπ τις πατρίδες... μου
Η Σύρα...

"Έχω 6 μήνες να δω άνθρωπο... να πιώ έναν καφέ, να μιλήσω..."
(Ρώμη)

Η μάνα του 11 παιδιά
Η φτώχεια μεγάλη
Μεγάλη Παρασκευή, όμως, ούτε... λάδι...

Η Άννα έζησε ως λίγο καιρό πριν.

Η Άννα έζησε ως λίγο καιρό πριν.  Έκανε τρεις κόρες με τον σύζυγό της και κανείς δεν είχε να πει κάτι γι' αυτήν ή την οικογένειά της στην γειτονειά της...

τρεις κόρες

Ώσπου ήρθε το τέλος.

Τότε ξέσπασε η πρώτη της κόρη, μιλώντας για τα εσώψυχα της οικογένειάς της Άννας και τα δικά της...

οικογένεια

Η Άννα που έζησε ως λίγο καιρό πριν, δεν τιμήθηκε όσο έπρεπε από τον σύζυγό της.  Κανείς δεν έμαθε τον χαμό της, παρά μόνον η μικρή της κόρη και χαϊδεμένη.  Οι άλλες δύο κόρες, διάγοντας τον βίο τους στο εξωτερικό, δεν έμαθαν τίποτε, παρά μόνον την ύστατη στιγμή κι όταν ήταν πολύ αργά... για δάκρυα;...

δάκρυα;

Η Άννα δεν κλάφτηκε από τα σπλάγχνα της, δεν πόνεσε με την απουσία της φίλους, συγγενείς, γείτονες.  Έφυγε τόσο ανεπαίσθητα που δεν ενόχλησε κανέναν... Η Άννα μας... η γειτόνισσά μας...

γειτόνισσα... 

Η μεγάλη της κόρη, η Μαριάνθη, έγραψε στο facebook πολλές λεπτομέρειες που πόνεσαν τους φίλους της και followers της.  Όμως, κανείς δεν είπε, τίποτε, δεν αντιστάθηκε στην οργή της, δεν διεκδίκησε άλλη εκδοχή από την δική της.  Όλοι συλλυπηθήκανε και κλάψανε μυστικά, χωρίς να φανεί ο πόνος τους, ο βαθύς... ήτανε;...

 βαθύς

Η δεύτερη κόρη της, η Ασημίνα, δεν ήθελε να προσθέσει κάτι παραπάνω σε αυτά που απεκάλυψε η μεγάλη αδελφή της, η Άννα.

η μεγάλη αδελφή της

Το γιατί, δεν το μάθανε οι φίλοι στο facebook... ίσως δεν είχε και νόημα.

Κι έρχεται η απορία.  Πού πήγε η πατρική αγάπη;  Πού πήγε η αγάπη των θυγατέρων προς τον πατέρα;

η αγάπη των θυγατέρων

Ας πάμε λίγο πίσω...

Όταν ήτανε νέες, οι δύο πρώτες κόρες του πατέρα τους, τον υμνούσαν στην κυριολεξία. Ο ίδιος, ο Παναγιώτης, ήτανε ένας ποιητής.  Έγραφε ποιήματα

Έγραφε ποιήματα

και στίχους και είχε όνειρα.  Οι κόρες του ήτανε, τότε, μαζύ του.   " Ο πατέρας μας", έλεγαν, " αξίζει πολλά.  Κανείς, όμως, δεν έχει ανακαλύψει την αξία του.  Σαν τον πατέρα μας κανείς.  Κανείς, όμως, δεν έχει ανακαλύψει την αξία του".  Και άλλα πολλά, όλα σε αυτόν τον τιμητικό τόνο για τον υπέροχο λογοτέχνη πατέρα, που τώρα παρουσιάζεται αλλιώς.

αλλιώς

Τι μεσολάβησε σε αυτά τα τριάντα χρόνια;

 τριάντα χρόνια

Τι άλλαξε;  Άλλαξε ο εκπληκτικός πατέρας ή... οι ενθουσιασμένες μαζύ του κόρες;... Άλλαξαν κι οι δυο;  Ποια μυστικά απεκάλυψε η μητέρα στις κόρες της,

μυστικά 

ώστε να αλλοιωθεί η αγάπη τους προς τον μοναδικό Παναγιώτη;  Ποια;...

Κάποια από αυτά τα μυστικά απεκαλύφθησαν από την μεγάλη κόρη, την Άννα, στο facebook.

facebook

Μυστικά που θα έπρεπε να είναι κλεισμένα σε επτασφράγιστο συρτάρι ή ακόμα καλύτερα, Μυστικά που θα έπρεπε να θαφτούν μαζύ με την δυστυχισμένη την μητέρα των θυγατέρων της... ήτανε, όμως, δυστυχής;...

δυστυχής

Και έτσι πέρασε η δύσκολη μέρα των αποκαλύψεων.  Η μητέρα, σχωρεμένη πια, δεν κοιμήθηκε στον οικογενειακό της τάφο, οι τρεις της κόρες της χωρισμένες μεταξύ τους, ο πατέρας χωρίς τιμή και δόξα και εμείς;... Απλοί ακροατές γεγονότων που ακούστηκαν μόνον από την μια μεριά... Τι λέει η άλλη;...

Ίσως... δεν μάθουμε ποτέ...

Lamprini T.

Η Κυριακή... οι ιστορίες τους...

Η Κυριακή πήγε 13-14 ετών στην Αθήνα,

Αθήνα, Ακρόπολη

σε μία θεία της να ζήσει.  Η θεία ήταν χήρα, κι ήθελε παρέα.  Το μικρό κοριτσάκι, απ΄ το νησί, ήταν η καλλίτερη λύση για την μοναξιά της.

λύση για την μοναξιά της

(Μητέρα και  Παιδί της Μαίρη Στήβενσον Κασσάττ)

Η μικρή Κυριακή ήθελε την μαμά της.  Αυτό ήταν φυσικό, η θεία της, όμως, δεν την άφησε να φύγει απ' την Αθήνα για τρία ολόκληρα χρόνια. 

τρία χρόνια

Το παιδί έκανε τρία χρόνια να δει την μητέρα του.  Η θεία της, πάντα, φοβότανε μήπως της φύγει το παιδί, πράγμα που δεν έγινε ποτέ.

Η Κυριακή παντρεύτηκε...

παντρεύτηκε

έναν ανηψιό της θείας της.  Αυτό ήταν και ο τελευταίος λόγος που δεν γύρισε ποτέ στο νησί της,

νησί (Πάρος)

για να μείνει μόνιμα.

Ήταν πια...

δημότης Αθηναίων....

ΔΗΜΟΣ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

Lalio