Θυμάσαι που τα λέγαμε όταν ήμουνα μικρή

Θυμάσαι που τα λέγαμε όταν ήμουνα μικρή
Καθόμουνα στην άκρη της προβλήτας
Κι ερχόσουνα σιγά -σιγά απ' την άλλη μεριά της λιμνούλας να μ' ακούσεις
Δεν μιλούσες
Ήξερες ότι αυτό ήθελα
(Ένα πλάσμα να μ' ακούσει)
Χθες πέρασα όμως και δεν σε είδα
Ξέχασα πώς περάσανε τόσα χρόνια... και
Πέταξες μακρυά... μου

Μια φορά κι έναν καιρό

Μια φορά κι έναν καιρό
Ζούσε ένα μικρό κοριτσάκι
Σε ένα μεγάλο.... χωριουδάκι... 😊

Εν τέλει η γειτονειά έχει όμορφους ανθρώπους

Εν τέλει η γειτονειά έχει όμορφους ανθρώπους
Αρκεί να τους ανακαλύψουμε...
(Μονμαρτη, Παρίσι, Γαλλία)

Μην νομίζεις ότι δεν σε ξέρω

Μην νομίζεις ότι δεν σε ξέρω
Σού αρέσει η τέχνη κι ήρθες να με δεις
Κάποτε έτρεχα έπαιζα γέλαγα
Τώρα με βλέπεις ακίνητη μέσα από ένα κάδρο... Πλησίασε
Όλα καλά...

Σε λίγο θα με ξεχάσεις...
 Θα βρεις άλλον πίνακα
να... θαυμάσεις...

🎨 “Le Jardin de Maurecourt [Garden of Maurecourt]” (1884)

κοριτσάκι και γατάκια...

κοριτσάκι και γατάκια...

Émile Munier (French, 1840-1895)
The Morning Meal, 1880

Να το ντύνεις και το καλοκαίρι

Να το ντύνεις και το καλοκαίρι
Ο καιρός είναι άστατος...

Τι δουλειά είχες 46χρονε;....με το 14χρονο;...

Τι δουλειά είχες 46χρονε;....με το 14χρονο;...