διάφορα

Ο κόσμος μου, είσαι;

Θυμωμένη

ΚΡΙΜΑ... το ποίημα
ΧΑΘΗΚΕ απ' την φωτογραφία...

Κάτι τέτοια βλέπεις Κι αφήνεις τα σκουπίδια ΕΞΩ απ' τον... κάδο...

Χωρίς Εκκλησιά... αξία δεν υπάρχει...
(Παρίσι)

Κοίτα να γίνεις καλά
Σε περιμένει το μπαλκονάκι σου
κι η μικρή τριανταφυλλιά
Κοίτα να γίνεις καλά
Σε περιμένω κι εγώ
Με δυο ζεστά φιλιά

Στο νοσοκομείο; Σε πιστεύουμε

Στο νοσοκομείο;
Σε πιστεύουμε
Δεν χρειάζονται οι φώτο..

Στο νοσοκομείο;

Στο νοσοκομείο;
Σε πιστεύουμε
Δεν χρειάζονται οι φώτο..

Καλησπέρα... Τι κάνετε;... εγώ όχι καλά...

Καλησπέρα...
Τι κάνετε;... εγώ όχι καλά... Είδα τόσα σήμερα, άκουσα άλλα τόσα που ακόμα λέω... "δεν πάμε 

καλά... ".... 

Συνεχίζεται η ζωή... οπότε... μην δίνετε... σημασία... σε αυτά που λέω... και γράφω.... γιατί:
μιας που είμαστε εδώ.. πρέπει να τα γράψω... έτσι... χωρίς 

εξήγηση...

έτσι...

Lalio

πόσα μπορείς να ζήσεις ένα πρωϊνό...

πόσα μπορείς να ζήσεις ένα πρωϊνό... να χαιρετήσεις τον θάνατο... και να πεις ναι... 

στην ζωή;...

πρωϊνό

Lalio

Απορία μεν... αλλά...

Η απορία της ήταν γιατί δεν πήγαμε να επισκεφθούμε  τον Σ.  Κι η δική μου...

Μας τόχε πει;

Ήρθα για επίσκεψη... 

Lamprini T.

Περασμένα... ξεχασμένα...

Όταν ήμουν μικρή, έμεινα κι εδώ...  Οι αναμνήσεις ελάχιστες... Η κυριώτερη ήταν αυτή που τα παιδάκια παίζανε στην παιδική χαρά... κι εγώ... δεν μπορούσα...  Τώρα, όλα είναι καλά... 

Περασμένα... ναι...

Νοσοκομείο

Lalio

Όχι.. εδώ... Αλλού!!

Το πρωΐ σε είδα μετά από πολύ καιρό!  Κι εσένα είδα, το πρωί, μετά από περισσότερο καιρό...  Πότε θα ξαναβρεθούμε;...  Ποιος ξέρει!

Ελπίζω όχι στο ίδιο μέρος!

Όχι.. εδώ... 

Lalio