Τα μπλα μπλα της Lalio (Lamprini): διακοπές

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα διακοπές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 16 Ιουνίου 2022

προσπάθησα να κάνω αίτηση, ηλεκτρονική,

προσπάθησα να κάνω αίτηση, ηλεκτρονική, αλλά σε έχει "φάει " το σύστημα...

Δεν δικαιούσαι να κάνεις διακοπές... συνταξιούχα μου...

<3 KΩΣ 

Πέμπτη 14 Οκτωβρίου 2021

Το λεξιλόγιο του είναι... σύχρηστο ..., διάφορα

Το λεξιλόγιο του είναι... σύχρηστο ... Πώς διαβάζεται αυτός ο... ... ο... λογοτέχνης!!

Η Ζωή είναι ανάσα... (Ανασαίνεις - Ζεις...)

Διακοπές με την μαμά...

Θα σου πω εγώ τι είναι "έγκλημα και βλακ@@" αλλά... 🙂🙂🙂 σέβομαι τα χρόνια σου... (Γερμανία)

Σε άκουσα Σε πρόσεξα Σε είδα... Δεν ίδρωσε το αυτί μου...😊😊😊😊😊😊😊😊😊

1714: Οι φέις φίλοι... (1549 πέρσι) Κοπιάστε...

Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2020

διάφορα

Ιμαλάια, Πιο ψηλά δεν υπάρχει

Και του χρόνου
Ό,τι ψάχνετε να το βρείτε... 😊

Καληνύχτα Με πολλούς μικρούς θησαυρούς...

Δεν φτύνουμε, απλώς καταψηφίζουμε...
( Ζάκυνθος )

Εκεί που περπατάς, ζωγραφιά
Στο 123...

Ο Πλάτων με τον παππού και την γιαγιά...
στην θάλασσα κολυμπά
Τυχερός...

Ελληνικό στο OPEN
Ένα μωρό πρωταγωνιστεί
Μπαίνουν διαφημίσεις... Ωραία, μέχρι να τελειώσουν τό μωρό θάχει πάει σχολείο...

Ζητείται : Σικάτη, διαφανής, Κουκλίστικη, ωραία σαν κι εμένα... 😊 μά σκα

Το σχολείο αρχίζει 💞💞💞💞💞

σαν πίνακας του Βαν Γκογκ

Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2020

διάφορα

div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">

εκείνην την μέρα η εκδρομή ήτανε εξπρές, για πότε πήγαμε στον αρχαιολογικό χώρο, για πότε φύγαμε,εμείς το γνωρίζουμε!!
Πέρασα, λοιπόν, κι απ εδώ... τρέχοντας, μπήκα μέσα και έμεινα έκθαμβη! για λίγο για ένα δευτερόλεπτο πήγα αιώνες πίσω και χάρηκα...
Για ένα δευτερόλεπτο ήμουνα κοντά σου! Θησαυρέ μου...

ο θησαυρός του Ατρέως

Άραγε με το καινούργιο λουκ, θάναι και πιο ήσυχα;

Οι ραπτομηχανες έχουν πάρει φωτηά ... Έστω και αν είναι... ροζ

Να τρέχεις σαν τρελλός, να δηλώσεις σχολεία
Και να μην θυμάσαι τους κωδικούς...

Τα παιδιά τα φιλάμε στο μάγουλο...

Καλώς ωρίζουμε το τσιαρ ληντινγκ
Στο σχολείο μας
Σορτσάκι, μπουστάκι... έτοιμα!!!
(Ανεβάζω την πιο συντηρητικη φώτο, γιατί θα μάς βγάλουν το σήμα, ΑΚΑΤΑΛΗΛΟΝ...)

Έτσι θα γίνουν τα βιβλία μου, κάποτε...🙂🙂🙂

Ο Γιώργος δεν ήθελε να πάει

Το ταξείδι τού φαινόταν μακρινό και το κυριότερο το φοβότανε...η ανάγκη, όμως, τον πίεσε και αναχώρησε για Γερμανία, ένα ωραίο πρωι του 1960. Για πέντε Χρόνια θα πήγαινε εκεί κι έμεινε 30. Εκανε την οικογένειά του, εργάστηκε σκληρά, ώσπου, κάποια στιγμή επέστρεψε, με την απόφαση να .... και στην πατρίδα του, την Ελλάδα, περιουσία

Αγόρασε, λοιπόν, εννέα διαμερίσματα και νόμισε ότι είχε κλείσει ο κύκλος της ζωής του, όμως...
Είχε γεράσει πια κι αντί να απολαύσει τους καρπούς του δέντρου της εργασίας του ο γυιος του, ο αγαπητός τον έκλεισε στο φρενοκομείο.

Ο γυιος του είχε παντρευτεί, έκανε ένα αγόρι και τίμησε τον πατέρα του ονομάζοντας Γιώργο τον δικό του γυιο
Ο γυιος του πήρε και τα εννιά διαμερίσματα του πατέρα του, ως κληρονομιά κι αποφάσισε να πάρει και όλα τα χρήματα που είχε αποταμιεύσει ο πατέρας του με έναν απλό τρόπο

Έβαλε στον λογαριασμό του πατέρα του και τον γυιο του, οπότε ένα ωραίο πρωί του 2000 ο πατέρας του έμεινε με μηδέν λογαριασμό

Ο Γιώργος δεν το πίστεψε ποτέ αυτό που είχε γίνει
Περίμενε πάντα τον γυιο του
Να έρθει στο φρενοκομείο να τον επισκεφθεί ,αλλά η μόνη που τον θυμόταν ήτανε η κόρη του, η Ευγενία

Η Ευγενία, η οποία δεν είχε κληρονομήσει τίποτε, ούτε τα εννέα διαμερίσματα, ούτε το μεγάλο χρηματικό ποσό που είχε στον λογαριασμό του, ο πατέρας της

Η Ευγενία που πήγαινε τα παμπερς στο φρενοκομείο και τίμησε τον πατέρα της όπως είχε καθήκον να κάνει

Η Ευγενία που έβλεπε τον πατέρα της να αναζητά τον γυιο του, αλλά δεν μπορούσε να κάνει τίποτε...

Ο Γιώργος σταμάτησε να ελπίζει

Το μόνον κεφάλαιο της ζωής του που έμελλε να γραφτεί ήταν ο θάνατος του

Ο Γιώργος σταμάτησε να ζητά τον γυιο του

Η ελπίδα είχε σβήσει.