Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 1940.
Κοιμήθηκα δύο το πρωί, διαβάζοντας Μακρυγιάννη. Στις τρείς και μισή μια
φωνή από το τηλέφωνο με ξύπνησε: "`Εχουμε πόλεμο". Τίποτε άλλο,
ο κόσμος είχε αλλάξει. Η αυγή, που λίγο αργότερα είδα να χαράζει πίσω
από τον Υμηττό, ήταν άλλη αυγή: άγνωστη. Περιμένει ακόμη εκεί που την
άφησα. Δεν ξέρω πόσο θα περιμένει, αλλά ξέρω πως θα φέρει το μεγάλο
μεσημέρι. Ντύθηκα κι έφυγα αμέσως. Στο Υπουργείο Τύπου δυό - τρεις
υπάλληλοι. Ο Γκράτσι είχε δεί τον Μεταξά στις τρείς. Του έδωσε μια νότα
και του είπε πως στις 6 τα ιταλικά στρατεύματα θα προχωρήσουν. Ο
Πρόεδρος του αποκρίθηκε πως αυτό ισοδυναμεί με κήρυξη πολέμου, και όταν
έφυγε κάλεσε τον πρέσβη της Αγγλίας. .......... Απόσπασμα από το ημερολόγιο του Γιώργου Σεφέρη "Μέρες" (Γ' τόμος, Απρίλης 1934 - Δεκέμβρης 1940)
"Βάζει ο Ντούτσε την στολή του... " "Παιδιά, της Ελλάδος, παιδιά¨... τραγουδούν τα παιδιά στο σχολείο. Παιδιά που δεν γνωρίζουν από πόλεμο... Μακάρι να μην τον